تاریخ ایجاد20/12/2016 12:00:00 ق.ظتعدادبرگ: 36قیمت: 1800 تومان
تعدادمشاهده9
-
گنبد ژئودزیک، سازة فضاکار کروی است که بارهای وارده از طریق اعضای خطی که
در یک گنبد کروی قرار گرفتهاند را به تکیه گاهها منقل میکند و در آن
تمامی اعضا در تنش مستقیم (کنش یا فشار) هستند.
2- هندسه گنبدهای ژئودزیک بر اساس 5 حجم افلاطونی است: چهار ضلعی، مکعب، هشت ضلعی، دوازده ضلعی و بیست ضلعی.
3- در این پنج حجم (و فقط در این پنج حجم)، چند ضلعیها همگی منتظم بوده
تمامی اضلاع یکسان هستند و تعداد وجوه با تعداد رئوس برابر میباشند. چنین
احجامی به هر شکلی که قرار گیرند. تمام رئوس با محیط کره در تماس میباشند.
4- گنبدهای ژئودزیک به وسیله تقسیمات فرعی یک یا چند حجم افلاطونی شکل میگیرند.
5- هشت ضلعی و بیست ضلعی به دلیل شکل مثلثی پایه، به طور ذاتی پایداری
بیشتری دارند و برای گنبدهای مشبک در ساختمانها بیشتر استفاده میشوند.
6- با تعداد تقسیمات بیشتر گنبدهای نرمتر و انعطافپذیرتر حاصل میشود.
7- بارها در گنبد ژئودزیک، از طریق نیروهای محوری (کشش و فشار) موجود در اعضای قاب به پی منتقل میشوند.
8- تمامی اعضای بالایی (آنهایی که بالاتر از زاویه45 درجه قرار دارند)
گنبد نیمکروی، در زیر بار یکنواخت تحت فشار و تمامی اعضای پایینی تحت کشش و
اعضای نزدیک به خط عمود فشار قرار خواهند گرفت.
9- گنبدهای نیمکره در تکیهگاه نزدیک به خط عمود هستند و یک خط پایة نزدیک
به خط افق دارند، که مقداری جزیی نیروی رانشی بیرونی ایجاد مینماید.
10- گنبدهای ربعدایره (تقریبا نصف ارتفاع یک گنبد نیم کره) 5 نقطة اتکا و
نیروی رانشی بیرونی قابل توجهی را ایجاد میکند و باید به وسیلة پشت بندها
یا حلقههای کششی مقاوم گردد.
11- گنبدهای سه – چهارم کره هم دارای پنج نقطه اتکا هستند ولی نیروی رانش به سمت داخل ایجاد مینمایند.